Fordjupninga etter deg i madrassen, lukta av kleda dine etter ein arbeidsdag. Alle du ikkje kjenner i Liu Chuang sin kunst.

Publisert under Kunstformidling 15.08.2017, 16:47 av Marius Moldvær med

Det er når du stryk handa di over madrassen og den følgjer bølgjer etter ein kropp som ikkje er der, når lukta av olje og maskiner minne deg om det å grave nasen ned i håret på nokon, noko kjend, som no berre er eit tomrom. Alle tinga han tar ut av lommene sine etter han kjem heim frå jobb, togbillettane som tok han vekk og tilbake, lighteren, den knuste pakken med sigarettar, spor du kan leite gjennom for å kjenna dagen hans.

Den intimiteten ein kan kjenne for ein anna person, kjenne igjen alle ting, alle bevegelsane, er det som på eit nivå møte deg i Chuang sitt verk Buying Everything on You (2006 – 07), der han spurde menneske han møtte på eit jobbsenter i Pearl River Delta Economic Zone i Sørøst Kina om å kjøpe alt dei hadde på seg og med seg; alt frå skjorte til undertøy og personlege fotografi. Chuang stilte so ut alle objekta i eit rutenett på ein lav pidestall der lighter, kam, sokkar og foto får lik verdi, som bevis, reve vekk frå kroppen og livet dei tilhøyrar. Ved fyrste augekast kan det virka klinisk, nærast upersonleg, som bevismateriale, men, det er noko sårt der, forbi den kliniske måten det er utstilt på. Du ser alt, alt som holdas til hud –som kleda –og inn til hjartet – som biletet av han og kjæresten på ferie –for dette er augeblikk, gjenstandar, memorabilia du ikkje kan sjå. Dette er ikkje for deg, det er for nært, for personleg, derfor kjenner du på det, omset det til din egen nærleik, til personar du kan vere nær, og alt dette vart samla ned i kinesiske objekt som har høyrt til nokon du aldri mest sannsynleg vil kjenne.

Buying Everything on You kan sjåast som ein del i ei rekkje av verk av Chuang som er nærast poetiske vridningar – der det som kan virke sterilt vart avslørt som det nære og kjære –som i verket Untitled (The History of Sweat) I + II (2007/13) der han snudde airconditioneiningar den andre vegen slik at varm luft blei blåst inn i gallerirommet og lagde kondensflekkar på golvet; som ei visualisering av all svette, midd og pust som vert blanda inn i kvarandre i byrommet. Eller i verket Untitled (The Dancing Partner) (2010) der to identiske bilar køyrer i tandem gjennom den kaotiske rushtrafikken i Beijing ved lavest lovlege fart; som ein dans, som noko som vert delt mellom to maskiner, men også som menneske.

Samstundes som du er so nær, samstundes som du les deg sjølv inn i verket, er Chuang sine portrett også sosiale portrett, eit portrett av eit land der nokon kan selje alt dei har for ein so lav sum som 350 kinesiske yuan. Der personlege bilete, minne vert ei vare, der menneske vert ei vare for ein veksande økonomi. I eit industrisamfunn på full fart inn i framtida er desse menneska jobbsøkjarar, framtidssøkjarar, som står nakne igjen.

Buying Everything on You, å sjå objekta som er stilt ut, gjer at du ikkje kan la være å kjenne på dine egne minne om å møte eit anna menneske, det å sanse eit anna menneske. På ein måte gjer Chuang det slik at me må relatere til ukjende menneske, kjenne på deira avgjerande, liv, minne og ein situasjon på den andre sida av verda: Du er i Kina, du gjev vekk bilete av kjæresten din til ein kunstnar for 350 kinesiske yuan, ikkje fordi du vil, kanskje heller ikkje fordi du må, men so andre skal sjå, kjenne og forstå.

blog comments powered by Disqus

Besøksaddresse: Strandpromenaden 2, 0252 Oslo

© Astrup Fearnley Museet